تولدت مبارک
سوشیا
عشق
من پذيرفتم که عشق افسانه است ... اين دل درد آشنا ديوانه است
مي روم شايد فراموشت کنم ... با فراموشي هم آغوشت کنم
مي روم از رفتن من شاد باش ... از عذاب ديدنم آزادباش
گرچه تو تنها تراز ما مي روي ... آرزو دارم ولي عاشق شوي
آرزو دارم بفهمي درد را ... تلخي بر خوردهاي سرد را
من زاده دامان غمم هیچ کسم نیست
جز اشک در این غمکده فریاد رسم نیست
ای درد بیازار مرا هرچه توانی
خوش باش که می میرم و کس داد رسم نیست
تقدیم به دوستانی که
از دنیا شگست
خوردند
فکر من باش در این شعر گرفتار توام
چو شنیدم که طبیب دل بیمار تویی
پس طبیب دل من باش که بیمار توام
وانکه برو که رستی از نیستی و هستی
گر جان بتن بینی مشغول کار او شو
هر قبله ای که بینی بهتر ز خود پرستی
با ضعف نا توانی همچون نسیم خوش باش
بیماری اندرین ره بهتر زتندرستی
در مذهب طریقت خامی نشان کفرست
آری طریق دولت چالاکیست وچستی
تا فضل و عقل بینی بی معرفت نشینی
یک نکته ات بگویم خود را بین که رستی
در آستان جانان از آسمان بنید ش
کز اوج سر بلندی افتی بخاک پستی
خارا چه جان بکاهد گل عذار آن بخواهد
سهل است تلخی می در جنب ذوق مستی
صوفی پیاله پیما حافظ قرار پرهیز
ای کوته آستینان تا کی دراز دستی
دوست واقعي شانه هايش از گريه تو تر خواهد بود.
دوست واقعي شايد تلفن آنها را جايي نوشته باشد.
دوست واقعي زودتر به کمک تو مي آيد و تا دير وقت براي تميز کردن ميماند.
دوست واقعي ميپرسد چرا نتوانستي زودتر تماس بگيري؟
دوست واقعي سعي در حل آنها ميکند.
دوست واقعي به سوي يخچال رفته و از خود پذيرايي ميکند.
دوست واقعي ميداند که بعد از يک مرافعه دوستي محکمتر ميشود.
هرگز پشیمان نگشتم از انتخاب تو هرگز
رفتی که شاید بدانم بیهوده رنجیده بودم
آن قدر از زندگی دل تنگ و دلگیرم که روز مردن خود را جشن می گیرموقتي معلم پرسيــــــــــــدعشق چند بخشه؟
زود دستم و بالا کردم وگفتـــــــــــــم: يک بخش..............
اما از وقتي تو را شناختم فهميدم عشق سه بخش است..
آتش ديــــــــــدن تو،
شـــــــــــــــوق با تو بودن ،
وانـــــــــــــــــــدوه بيتو بودن
به تو که چنین سخت مرا آزردی...
تو که باران نگاهت همه را می بارد...
تو که امواج نگاهت همگان را سر ساحل وفا می خواند...
و من از دور تماشاگر بی نام و نشانی هستم...
به تو می اندیشم!
به همان لحظه که گفتم : بی تو در خانه غم میمیرم...
امشبی را به من آرامش ده...
و تو خندیدی که نه جانم...
بین ما فاصله هاست...
و من عادت کردم در شب سرد دلم به تو اندیشه کنم...!
و هنوز به تومی اندیشم!
به تومی اندیشم غریبه آشنا!
بعد از خیلی وقتا بازم امروز دلتنگ شدم
واسه خودم
واسه معصومیتهای کودکانم
واسه روزای خوب با تو بودن
واسه دلم
واسه ...
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا .
تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب( نمی دانم)!!!!
تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی
و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم
تو میآیی و من گل می دهم در سایه چشمت
و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم
بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد
دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم
دست از دامن من بر می داشت...
ای کاش که ماه روشن
می رفت...
آه که جز غم تنهایی خود
هیچ در کاسه ی عمر پیدا نیست
کاش تو چشمت را می بستی !
کاش او دست مرا می بخشید...
کاش در این شب تنهایی ها...
باران دل او می شویید...
کاش باران می زد...
کاش باران می زد...
شنیده بودم خوش رنگ است...
ندیده بودم !
شنیده بودم خوش طعم است...
نچشیده بودم !
شنیده بودم حس زیباییست...
حس نکرده بودم !
وقتی دیدم و چشیدم و حس کردم...
فهمیدم که هیچ نشنیده بودم !
کاش می دانستید
چه ترانه ها می دانم
و چه تصویرهای زیبایی دارم
زیباترین شعرها را
بر آب ها نوشتم
و زمزمه هایم را
بر ابرها خواندم
روزی مرا در باران خواهید یافت
تقدیم به پونه کوچولو
تقدیم به رحیم و مهسا
هر شب به خودم مي گم که....
اگه يه روزي تو از من جدا بشي....
من هم از خودم جدا مي شم....
و از اين زندگي که سالها داره منو مي سوزونه...
اگه يه روز تو کنارم نباشي.....
اين زندگي تلخي رو که دارم رها مي کنم....مي زارم ميرم....
تا ديگه مجبور نشم هر روز صبح....
قيافه تنهاي خودم رو توي آيينه اتاق تحمل کنم....
...... دوستت دارم ......
سخن اين نيست عشق الهي است
زندگی با عشق زیباست
بدون عشق جهنم صحراست
بوسه یعنی خسله در اعماق شب
بوسه یعنی مستی از مشروب عشق بوسه راه خانه ی من و تو
بوسه گاهی گریه ی باران می شود بوسه یعنی آتش گرمای لب
بوسه یعنی حس خوب طعم عشق بوسه آتش می زند بر جسم و جان
بوسه یعنی لذت از دل دادگی بوسه یعنی آغازی برای ما شدن
بوسه یعنی سر فصل کتاب عاشقی بوسه یعنی عشق من با من بمان
بوسه رمز وارد دلها شدن بوسه را تکرار باید نمود
ولی در کل این که یه خر تو رو بوس کنه بهتره تا این که یه بوس تو رو خر کنه
۱- عشق ورزیدن
۲- صادق بودن
روزی از من پرسید : که برای چه زنده ای ... ؟
در حالی که در دل می گفتم برای او
زبانم گفت برای هیچ ! ...
از او پرسیدم که تو برای چه زنده ای ؟
گفت : برای کسی که برای هیچ زنده است...!
مرا به هيچ بدادي و من هنوز بر آ نم
كه از وجود تو مويي به عالمي نفروشم
در غریبی ناله کردم کسی یادم نکرد
در قفس جان دادم و عشق آزادم نکرد
